Dehşet-i Evren


Kaybolmak, yavaş yavaş. Acı kavramının hakkını vererek ve umursamadan…..

Yapılacak yegane mantıklı şey değilmidir. İnce dokunuşlarla bezenmeye çalışılmış ama bariz becerilememiş dehşeti içinde yüzen ve acı içinde kıvranan hayatın ve varlığın; var olmayı becerebilmiş yada becerebildiğini zanneden varlıklardan oluşan bu dehşet-i alemden kurtulmak için?

Üç boyuta sıkışmış tek boyutlu bir canlı olmak, hissetmek ama emin olamamak ve varsaymak, umursamazca ve haksızca. Ön yargıda bulunmak ve küfretmek yaşama, hayata veya olaylara; ama asıl küfürün kendisi olduğunu fark etmemek.

Sonsuz acısı içinde zarar vermek evrene ve ruhlara; hapsolmak sonsuza ve anlam taşıyacağını düşünmek hayatının. Ama anlamsız kavramlar ve olaylar üreten ve kendi içinde tutarlı olmayan yaşam anlam taşıyabilirmi ki? Tutarsız olan bir ruh varlığını sürdürebilirmiki?

Kendi tutarsızlığım içinde boğulduğum yaşam, her hangi bir anlam taşıyabilirmi ki?

Yayınlayan

aemrezorlu

kişisel blog, teknoloji, sanat, müzik, film, yazılım, telefon

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s